شمارهٔ ۲۹
اندازهٔ متن
کوثر که لبِ ترا ندیم افتادهست
سر بر خطِ سبزِ تومقیم افتادهست
آفاق ز روی تست روشن همه روز
خورشید بهانهای عظیم افتادهست
۲ بیت
کوثر که لبِ ترا ندیم افتادهست
سر بر خطِ سبزِ تومقیم افتادهست
آفاق ز روی تست روشن همه روز
خورشید بهانهای عظیم افتادهست
ای پردهٔ دل پرده نوازت بودهجان هم نَفَسِ پردهٔ رازت بوده