رباعی شمارهٔ ۳۸
اندازهٔ متن
آتش ز دهان شمع دیشب میجست
ناگاه سپیده دم زبانش بشکست
سر رشته به پایان شد و تابش بنماند
روزش به شب آمد و بروزم بنشست
۲ بیت
آتش ز دهان شمع دیشب میجست
ناگاه سپیده دم زبانش بشکست
سر رشته به پایان شد و تابش بنماند
روزش به شب آمد و بروزم بنشست
شاها به خطای اسب اگر شاه ز زینگردید و جدا گشت، چه افتاد ازین؟