رباعی شمارهٔ ۸۲
اندازهٔ متن
ای خواجه فلان الدین که ریشت گُه باد
ریشت نفسی نیست ز دندان آزاد
بر ریش تو یک کورگره خواهم زد
زآنان که به دندان نتوانیش گشاد
۲ بیت
ای خواجه فلان الدین که ریشت گُه باد
ریشت نفسی نیست ز دندان آزاد
بر ریش تو یک کورگره خواهم زد
زآنان که به دندان نتوانیش گشاد
شاها به خطای اسب اگر شاه ز زینگردید و جدا گشت، چه افتاد ازین؟