غزل شمارهٔ ۲۰۷
اندازهٔ متن
ای همه آیات قدرت ظاهر از شان شما
کارهای مشکل آفاق آسان شما
هر سری را کز رعونت گردن افرازد به چرخ
موکشان آرد قضا در راه جولان شما
سینهٔ حاسد که درهم میفشارد تنگیاش
جای دل خالی نماید بهر پیکان شما
ساقی تقدیر مشتاق است کز خون هدر
پرکند پیمانهٔ اعدا به دوران شما
غیرت حق برنتابد جز شکست از گردنش
هرکه برتابد سر از تسلیم فرمان شما
شوق وصلت بعد مرگ از دل برون کی میرود
گرد میگردیم و میگیریم دامان شما
چون سحر وا کرده بر آفاق بال اقتدار
شور عالمگیری از فتح نمایان شما
هر گلی کز نوبهار کام دل آید به عرض
باغبانش خرمن آراید به دوران شما
خاطر از هرگونه مطلب جمع باید داشتن
نیست غافل فضل حق از شغل سامان شما
چون نباشد فضل یزدان مایل امداد غیب
بیدل است آخر دعاگوی و ثناخوان شما
۱۰ بیت