حکمت شمارهٔ ۲۹
اندازهٔ متن
متکلّم را تا کسی عیب نگیرد، سخنش صلاح نپذیرد.
مشو غرّه بر حُسنِ گفتارِ خویش
به تحسین نادان و پندار خویش
۱ بیت
متکلّم را تا کسی عیب نگیرد، سخنش صلاح نپذیرد.
مشو غرّه بر حُسنِ گفتارِ خویش
به تحسین نادان و پندار خویش
جوان گوشه نشین شیرمرد راه خداستکه پیر خود نتواند ز گوشهای برخاست