شمارهٔ ۴۵
اندازهٔ متن
بیمارم از نهیب عقب رنجه
درد ِ دلم گرفته و تبْ باده
بهتر شوم چو پیر به نام من
تعویذکی نویسد آزاده
۲ بیت
بیمارم از نهیب عقب رنجه
درد ِ دلم گرفته و تبْ باده
بهتر شوم چو پیر به نام من
تعویذکی نویسد آزاده
از گواز و تَش و انگشته و بهمان و فلانتا تبرزین و دبوسی و رکاب و کمری