رباعی شماره ۱۰۰
اندازهٔ متن
تا کی ز جهان پرگزند اندیشی
تا چند ز جان مستمند اندیشی
این کز تو توان ستد همین کالبد است
در مزبله گو مباش چند اندیشی
۲ بیت
تا کی ز جهان پرگزند اندیشی
تا چند ز جان مستمند اندیشی
این کز تو توان ستد همین کالبد است
در مزبله گو مباش چند اندیشی
ای آنکه به دل تخم امل را کشتیبگذر ز همه که خود بخواهی هشتی