رباعی شمارهٔ ۵۲

رباعی شمارهٔ ۵۴

از بس خوش و مست و دلربا می‌آییچون باد بهار جان‌فزا می‌آیی

رباعی شمارهٔ ۵۳

چه باشد زندگانی را بهاییفسرده از نمی، خشک از هوایی

رباعی شمارهٔ ۵۱

ای سرو روان که نخل امید منیوی مایهٔ جان که عمر جاوید منی

رباعی شمارهٔ ۵۰