رباعی شمارهٔ ۶
اندازهٔ متن
آراسته جنتی که این روی منست
افروخته دوزخی که این خوی منست
شمشیر جهانسوز بهادر شه را
دزدیده که این کمان ابروی منست
۲ بیت
آراسته جنتی که این روی منست
افروخته دوزخی که این خوی منست
شمشیر جهانسوز بهادر شه را
دزدیده که این کمان ابروی منست
تاکی غم زید و گه غم عمر خوریمآن به که به جای غم ز خم خمر خوریم