رباعی شمارهٔ ۲۲
اندازهٔ متن
بگذار که خویش را به خواری بکشم
مپسند که بار شرمساری بکشم
چون دوست به مرگ من به هر حال خوشست
من نیز به مرگ خود به هر حال خوشم
۲ بیت
بگذار که خویش را به خواری بکشم
مپسند که بار شرمساری بکشم
چون دوست به مرگ من به هر حال خوشست
من نیز به مرگ خود به هر حال خوشم
تاکی غم زید و گه غم عمر خوریمآن به که به جای غم ز خم خمر خوریم