رباعی ۳۲
اندازهٔ متن
* ای دل چو حقیقتِ جهان هست مَجاز
چندین چه بَری خواری از این رنجِ دراز؟
تن را به قضا سپار و با درد بساز
کاین رفته قلم زِ بهرِ تو ناید باز
۲ بیت
* ای دل چو حقیقتِ جهان هست مَجاز
چندین چه بَری خواری از این رنجِ دراز؟
تن را به قضا سپار و با درد بساز
کاین رفته قلم زِ بهرِ تو ناید باز
* تا خاکِ مرا به قالب آمیختهاند،بس فتنه که از خاک برانگیختهاند؛