رباعی ۳۷
اندازهٔ متن
یکچند به کودکی به استاد شدیم
یکچند ز استادی خود شاد شدیم
پایان سخن شنو که مارا چه رسید:
چو آب برآمدیم و چون باد، شدیم!
۲ بیت
یکچند به کودکی به استاد شدیم
یکچند ز استادی خود شاد شدیم
پایان سخن شنو که مارا چه رسید:
چو آب برآمدیم و چون باد، شدیم!
این کهنه رِباط را که عالم نام استآرامگَهِ اَبْلَقِ صبح و شام است