رباعی ۱۳۹
اندازهٔ متن
لب بر لب کوزه بردم از غایتِ آز
تا زو طلبم واسطهٔ عمرِ دراز
لب بر لب من نهاد و میگفت به راز:
«می خور که بدین جهان نمیآیی باز!»
۲ بیت
لب بر لب کوزه بردم از غایتِ آز
تا زو طلبم واسطهٔ عمرِ دراز
لب بر لب من نهاد و میگفت به راز:
«می خور که بدین جهان نمیآیی باز!»
خیام! اگر ز باده مستی، خوش باشبا لالهرخی اگر نشستی، خوش باش