رباعی ۱۴۰
اندازهٔ متن
خیام! اگر ز باده مستی، خوش باش
با لالهرخی اگر نشستی، خوش باش
چون عاقبتِ کار جهان نیستی اَست
انگار که نیستی، چو هستی، خوش باش
۲ بیت
خیام! اگر ز باده مستی، خوش باش
با لالهرخی اگر نشستی، خوش باش
چون عاقبتِ کار جهان نیستی اَست
انگار که نیستی، چو هستی، خوش باش
لب بر لب کوزه بردم از غایتِ آزتا زو طلبم واسطهٔ عمرِ دراز