دفتر شعر
۱۷۹ شعر در این دفتر
آتش نمرود هرگز پور آزر را نسوختپورآزرپیش ازین آتش چو خاکستر شدست
زلفت سیه است مشک را کان گشتیازبس که بجستی تو همه آن گشتی
یک چند دویدم و قدم فرسودمآخر بی تو پدید نامد سودم