دفتر شعر
۱۰۲ شعر در این دفتر
ساقی چو خوش آن نفس که زارم بکشیجان بخشی و باز شمع وارم بکشی
ای ساقی جان و سرو آزاد کسیچونست که هرگز نکنی یاد کسی
ساقی قدحی که میکند غم ستمیاز دل بنشان بآب می گرد غمی
ساقی قدحی که هست عالم نفسیوین یکنفس آن به که شود صرف کسی
ساقی نظری به بینوانیی باریگر باده نمیدهی صلایی باری
ساقی قدحی که بیکسان را تو کسیگر درد بسی بود دوا هم تو بسی