دفتر شعر
۱۲ شعر در این دفتر
ای آنکه پری نیاید اندر نظرتبا صورت خوبست ز معنی خبرت
ای آنکه لب تو پرده غنچه دردرخسار تو آب صورت چین ببرد
ای آنکه دو عارضت چراغ چمنندلبهای تو رونق شکر می شکنند
ای آنکه برت بتان ز خود کم لافندمانند منت هزار در اوصافند
ای خنده تو راز نهان ساخته فاشدر جان بتان ز خار خار تو خراش
ای شاه بتان و رشک صد مهیارهگر سوی فلک گهی کنی نظاره
ای از غم دهر همچو سرو آزادهکم چون تو پسر مادر گیتی زاده
ای آنکه رخت چو گل برافروخته اندخوبان همه خوبی از تو آموخته اند
ای از دهن تنگ تو صد سر نهانمست غم عشقت ز کهان تا بمهان
ای آنکه ز گل تازه تری در نظرمبا خط تو منت ریاحین نبرم
ای کشته مرا بناله سینه خراشزین بیش بکین من دلخسته مباش
ای کز ستم تو اشک پاشند همهجویان غمت نهان و فاشند همه