دفتر شعر

رسالهٔ اربعین از جامی

۴۲ شعر در این دفتر

(۲۴) إِنَّ اللهَ یُحِبُّ السَّهْلَ الطَّلْقَ. (مسند الشهاب للقضاعی)

تا خدا دوست گیردت با خلقیک دل و یک زبان و یک رو باش

رسالهٔ اربعین

(۲۵) وَ مِنْ کَلَامِهِ صَلَوَاتُ اللهِ عَلَیْهِ وَآلِهِ: تَهَادُوا تَحَابُّوا. (الادب المفرد للبخاری)

دوستی مغز و پوست دشمنی استتا کی از مغز سوی پوست شوید

رسالهٔ اربعین

(۲۶) أطْلُبُوا الْخَیْرَ عِنْدَ حِسَانِ الْوُجُوهِ. (مصنف ابن ابی شیبة)

بر درِ خوب رویی منزل گیرچون پی حاجتی برون آیی

رسالهٔ اربعین

(۲۷) وَاَیْضاً قَالَ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ: زُرْ غِبًّا، تَزْدَدْ حُبًّا. (المعجم الکبیر للطبرانی)

دیدن دوست، دوست را گه گهچهرۀ دوستی بیاراید

رسالهٔ اربعین

(۲۸) طُوبٰى لِمَنْ شَغَلَهُ عَیْبُهُ عَنْ عُیُوْبِ النَّاسِ (شعب الایمان للبیهقی)

ای خوش آنکو به عیب بینی خویشپیشوای هنروران گردد

رسالهٔ اربعین

(۲۹) الْغِنٰى الْیَأْسُ مِمَّا فِی أَیْدِی النَّاسِ. (مسند الشهاب للقضاعی)

گر دلت را توانگری بایدکه توانگر دِلی نکو هنریست

رسالهٔ اربعین

(۳۰) مِنْ حُسْنِ إِسْلَامِ الْمَرْءِ تَرْکُهُ مَا لَا یَعْنِیهِ. (سنن ابن ماجه)

تا شود در جهان علم و عملشاهد دین تو جمال افزای

رسالهٔ اربعین

(۳۱) لَیْسَ الشَّدِیدُ بِالصُّرَعَةِ، إِنَّمَا الشَّدِیدُ الَّذِی یَمْلِکُ نَفْسَهُ عِنْدَ الغَضَبِ. (صحیح البخاری)

پهلوان نیست آنکه در کُشتیپهلوانی دگر بیندازد

رسالهٔ اربعین

(۳۲) لَیْسَ الغِنٰى عَنْ کَثْرَةِ العَرَضِ، وَلَکِنَّ الغِنٰى غِنَى النَّفْسِ. (صحیح البخاری)

نه توانگر کسی بُوَد که به مالکارپرداز و چاره ساز بُوَد

رسالهٔ اربعین

(۳۳) وَمِنْ کَلَامِهِ صَلَوَاتُ اللهِ عَلَیْهِ وَآلِهِ: الْحَزْمِ سُوءَ الظَّنِّ. (مسند الشهاب للقضاعی)

حَزْم مرد آن بُوَد که در همه وقتدر حقِّ خَلقْ بد گمان باشد

رسالهٔ اربعین

(۳۴) وَ مِنْ کَلَامِهِ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ: ألْعِلْمُ لا یَحِلُّ مَنْعُهُ. (مسند الشهاب للقضاعی)

ای گرانمایه مرد دانشورکه ترا علم دین بُوَد معلوم

رسالهٔ اربعین

(۳۵) وَمِنْ کَلَامِهِ صلی الله علیه و سلم: ألْکَلِمَةُ الطَّیِّبَةُ صَدَقَةٌ، صَدَقَ نَبِیُّ اللهِ. (صحیح البخاری)

سخن نرم گوی با سایلگر ز مالَش نمی دهی نفقه

رسالهٔ اربعین

(۳۶) وَمِنْ کَلَامِهِ صلی الله علیه و سلم: کَثْرَةُ الضَّحِکِ تُمِیْتُ الْقَلْبَ. (سنن ابن ماجه)

خرّم آنکس که بهرِ زنده دلیزیر لب خنده را بمیراند

رسالهٔ اربعین

(۳۷) وَمِنْ کَلَامِهِ صلی الله علیه و سلم: الْجَنَّةُ تَحْتَ أَقْدَامِ الْأُمَّهَاتِ. (مسند الشهاب للقضاعی)

سر ز مادر مکش که تاج شرفگردی از راه مادران باشد

رسالهٔ اربعین

(۳۸) ألْبَلَاءُ مُوَکَّلٌ بِالْمَنْطِقِ. صَدَقَ رَسُوْلُ اللهِ. (مسند الشهاب للقضاعی)

هر که شد مبتلا به پُرگوییبه بلایی عجب گرفتار است

رسالهٔ اربعین

(۳۹) النَّظْرَةَ سَهْمٌ مَسْمُومٌ مِنْ سِهَامِ إِبْلِیسَ. (المستدرک للحاکم)

دیدن زلف و خال نامحرمدانۀ کید و دام تلبیس است

رسالهٔ اربعین

(۴۰) وَمِنْ کَلَامِهِ صلی الله علیه و سلم: لَا یَشْبَعُ الْمُؤْمِنُ دُونَ جَارِهِ. (مسند احمد)

هر که در خطّۀ مسلمانیباشد از نقد دین گرانمایه

رسالهٔ اربعین

تَمَّتْ تَرْجَمَةُ هٰذِهِ الْأرْبَعِیْنَ بِتَوْفِیْقِ مَنْ هُوَ نَاصِرٌ وَّمُعِیْنٌ سَنَةَ سِتٍّ وَثَمَانِیْنَ وَثِمَانمائَةَ. وَالْحَمْدُ لِلهِ عَلَی الْإتْمَامِ وَالصَّلوٰةُ وَالسَّلَامُ عَلٰی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الْبَرَرَةِ الْکِرَامِ.

اربعین های سالکان جامیهست بهر وصول صدر قبول

رسالهٔ اربعین