دفتر شعر

غزلیات از خواجوی کرمانی

۳۷۰ شعر در این دفتر

سحر بگوش صبوحی کشان باده پرست

شمارهٔ ۲۵

خروش بلبله خوشتر زبانک بلبل مست

زلفش نافه ی تاتار تاریست

شمارهٔ ۲۶

که هر تار از سر زلفش تتاریست

شعاع چشمه ی مهر از فروغ رخسارست

شمارهٔ ۲۷

شراب نوشگوار از لب شکر بارست

دلبرا سنبل هندوی تو در تاب چراست

شمارهٔ ۲۸

زین صفت نرگس سیراب تو بیخواب چراست

وه که از دست سر زلف سیاهت چه کشیده‌ست

شمارهٔ ۲۹

آنک دزدیده در آن دیده خونخوار تو دیده‌ست

این باد کدامست که از کوی شما خاست

شمارهٔ ۳۰

وین مرغ چه نامست که از سوی سبا خاست

لب شیرین تو هر دم شکرانگیزترست

شمارهٔ ۳۱

زلف دلبند تو هر لحظه دلاویزترست

کاف و نون جزوی از اوراق کتب خانه ماست

شمارهٔ ۳۲

قاف تا قاف جهان حرفی از افسانه ی ماست

ای که شهد شکرین تو برد آب نبات

شمارهٔ ۳۳

خاک خاک کف پای تو شود آب حیات

پیش اسبت رخ نهم ز آنرو که غم نبود زمات

شمارهٔ ۳۴

در وفایت جان ببازم تا کجا یابم وفات

رخسار تو شمع کایناتست

شمارهٔ ۳۵

وز قند تو شور در نباتست

سنبلش برگ ارغوان بگرفت

شمارهٔ ۳۶

سبزه اش طرف گلستان بگرفت

چو طلعت تو مرا منتهای مقصودست

شمارهٔ ۳۷

بیا که عمر من این پنجروز معدودست

ایکه از سرچشمه ی نوشت برفت آب نبات

شمارهٔ ۳۸

مرده ی مرجان جان افزای تست آب حیات

ای قمر تابی از بنا گوشت

شمارهٔ ۳۹

شکّر آبی ز چشمه ی نوشت

هر که مجنون نیست از احوال لیلی غافلست

شمارهٔ ۴۰

وانک مجنون را بچشم عقل بیند عاقلست

فروغ عارض او یا سپیده سحرست

شمارهٔ ۴۱

که رشک طلعت خورشید و طیره ی قمرست

غزلیات۱ بازدید

ترا که طره ی مشکین و خط زنگاریست

شمارهٔ ۴۲

چه غم ز چهره ی زرد و سرشک گلناریست

خطی کز تیره شب برخور نوشتست

شمارهٔ ۴۳

چه خطّست آن که بس در خور نوشتست

آن حور ماه چهره که رضوان غلام اوست

شمارهٔ ۴۴

جنّت فراز سرو قیامت قیام اوست

ز کفر زلفت ایمان می توان یافت

شمارهٔ ۴۵

ز لعلت آب حیوان می توان یافت

غزلیات۱ بازدید

از لعل آبدار تو نعلم بر آتشست

شمارهٔ ۴۶

زان رو دلم چو زلف سیاهت مشوّشست

هنوزت نرگس اندر عین خوابست

شمارهٔ ۴۷

هنوزت سنبل اندر پیچ و تابست

کدام دل که گرفتار و پای بند تو نیست

شمارهٔ ۴۸

کدام صید که در آرزوی بند تو نیست