دفتر شعر
۲۹ شعر در این دفتر
مرا محبتت ای رخت تو بعیدی هست(اگر تو میل محبت کنی و گر نکنی)
با کمان حلاج گفت کتو(همه کوشیم تا چه فرمائی)
از رخوتم عاریت کردی طلب(چون برم از پیش یاری آمدی)
میلک و میخک و کرباس و قدک در کارند(تا تو رختی ببر آری و بغفلت ندری)
غرض زین طرز تشریف قبولیستکه پوشاند بما اهل صفائی