دفتر شعر
۳۶۶ شعر در این دفتر
کُشیمان ار به زاری از که ترسی؟برانی گر به خواری از که ترسی؟
کشم آهی که گردون با خبر شیدل دیوانهام دیوانهتر شی
دل دیوانهام دیوانهتر شیخرابه خانهام ویرانهتر شی
الهی ای فلک چون مو زبون شیدلت همچون دل مو غرق خون شی
دل بی عشق را افسردن اولیهر که دردی نداره مردن اولی
دُرِ اشکم به دامان ریته اولیخون دلم ز چشمان ریته اولی
هرکه دردی نداره مرده اولیدلِ بی درد عشق افسرده اولی
اگر دل دلبری دلبر کدامیوگر دلبر دلی دل را چه نامی
کسی که ره به بیدادم بره نیخبر بر سرو آزادم بره نی
شبی نایه ز اشکم دیده تر نیروزی نایه که خونینم جگر نی
دل شاد از دل زارش خبر نیسلامت رو ز بیمارش خبر نی
ته که دور از منی دل در برم نیهوایی غیر وصلت در سرم نی
زری چون مو نه اندر بوتهای بینه چون مو غم به دل اندوتهای بی
ز دل مهر رخ تو رفتنی نیغم عشقت بههر کس گفتنی نی
مو آن باز سفیدم همدانیلانه در کوه دارم در نهانی
گَرَم رونی وَرَم خونی ته ذونیوَرَم آخر بسوزنی ته ذونی
هر آن کالوند دامان مو نشانیدامان از هر دو عالم درکشانی
بی ته یک دم دلم خرم نَمونهاگر روی ته وینم غم نمونه
من دل سوته را لایق نذونیکه در دیوان عشاقت بخونی
بمیرم تا ته چشمتر نوینیشرارِ آه پر آذر نَوینی
به قبرستان گذر کردم صباحیشنیدم ناله و افغان و آهی
به نادونی گرفتم کوره راهینذونستم که افتادم به چاهی
ته که خورشید اوج و دلرباییچنین بیرحم و سنگین دل چرایی
نگار تازه خیز مو کجاییبه چشمان سرمه ریز مو کجایی