دفتر شعر
۳۳ شعر در این دفتر
اونوخت که خدا بساته،ای بساط تهگِل هَشْت بهشتْ ره اُورده اُوی حیٰات ته
دِ دیمْ خور و مُونگِ سُونْ که سُو هداتهزلفْ نافهی مشکْ خَطّ بَکشی خطاته
دوستْ مرهْ هداشه کَمنْ جه دْمُوییگته شه گردنْ، طوق هَکنْ تار کَهُویی
عَجایبْ نیِهْ مشکْ ره خطا کَسْ گوییته دیم و ته زلفْ که اُونْ روزه، این شویی
ونهْ باخسمْ کَشْ ته خجیرهْ خوییونهْ بئیرمْ دَسْت ته خاره ججویی
کسی گته منْ شه یارِ وَرْ نمیروییدْ گوشْ غُولْ بَوّهْ تتا نشنوسّهْ نَوُویی
شادی گَرْ بوارهْ به افلاکِ گیتی،آخرْ تَنْ بنِ خاک، دردناک گیتی
اُونوختْ که هیچکس مهر رهْ به دلْ نکاشتْ بی،تنه دْ گل و یاسَمنْ بو نداشتْ بی،
ای گلِ چَمنْ، تو مه وشکُوره تاجْ بیناشکفتهْ تو دَستِ کَسُون تاراجْ بی