دفتر شعر
۴۰ شعر در این دفتر
عشقت که به صد هزار جان ارزانی استبحری است که موج او همه حیرانی است
نی در ره تو گرد تو میبینم مننه هیچ کسی مرد تو میبینم من
بر باطل نیست گر دلم دیوانه استزیرا که تو شمعی و دلم پروانه است
نه مرد و نه نامرد توام میدانیزیرا که نه در خورد توام میدانی
در عشق تو پیوسته به جان میگردمچون شیفتگان گِردِ جهان میگردم
هم بر جانم این همه غم میدانیهم کشته تنم به صد ستم میدانی
چندان که غم تو میشود انبوهمهم میکوشم که با دلی بستوهم
وقت است که بیقراری ما بینیدر عزت خویش خواری ما بینی
سودای ترا پشت سپه میدارماندوهِ ترا توشهٔ ره میدارم
جانا ز رهت نصیب من گردی نیستآری چکنم مخنّثی مردی نیست
زان روز که بوی پیرهن بی تو رسیدصد گونه غمم به جان و تن بی تو رسید
تادل دارم همدم تو باید داشتتا جان دارم محرم تو باید داشت
آن راز که دل به دیده میگوید بازو آن چیز که گم نکرد میجوید باز
ای ابر هوای عشق تو بس خون باروی راه غم تو وادیی بس خونخوار
از درد منت اگر خبر خواهد بوددرمان ز توام درد دگر خواهد بود
ای عشقِ تو عینِ عالم حیرانیسودای تو سرمایهٔ سرگردانی
جانا صد ره بمُردم از حیرانیبار دگرم زنده چه میگردانی
چون حسن و جمال جاودان داری توشور دل و شیرینی جان داری تو
در راه تو دانش و خرد مینرسدبا عشق تو نام نیک و بد مینرسد
گر قلب نبرد بایدت اینک دلور عاشق فرد بایدت اینک دل
تا دل به غمت فرو شد و برنامدزان روز ز دل نشان دیگر نامد
گاهی چو گهر ز تیغ میتابی توگاه از دل پر دریغ میتابی تو
گر دل گویم ز غایت مشتاقیاز دست بشد باده بیار ای ساقی
جانا! ز غمت این دل دیوانه بسوختدر دام بر امّید یکی دانه بسوخت