ملحقات و مفردات از سعدی شیرازی

از روی نکو صبر نمی‌شاید کرد

شمارهٔ ۲۸

لیکن نه به اختیار می‌باید کرد

خفتی و به خفتنت پراکنده شدیم

شمارهٔ ۲۹

برخاستی و به دیدنت زنده شدیم

نقاب از بهر آن باشد که بربندند روی زشت

شمارهٔ ۳۰

تو زیبایی به نام ایزد چرا باید که بربندی؟

می‌شنیدم به حسن چون قمری

شمارهٔ ۳۱

چون بدیدم از آن تو خوب‌تری

ز حد بگذشت مشتاقی و صبر اندر غمت یارا

شمارهٔ ۱

به وصل خود دوایی کن دل دیوانه ما را

می‌ندانم چه کنم چاره من این دستان را

شمارهٔ ۲

تا به دست آورم آن دلبر پردستان را

ای مسلمانان فغان زان نرگس جادو فریب

شمارهٔ ۳

کو به یک ره بُرد از من صبر و آرام و شکیب

قیامتست سفر کردن از دیار حبیب

شمارهٔ ۴

مرا همیشه قضا را قیامتست نصیب

چشم تو طلسم جاودانست

شمارهٔ ۵

یا فتنهٔ آخرالزمانست

حالم از شرح غمت افسانه(ایست)

شمارهٔ ۶

چشمم از عکس رخت بتخانه(ایست)

خستهٔ تیغ فراقم سخت مشتاقم به غایت

شمارهٔ ۷

ای صبا آخر چه گردد گر کنی یکدم عنایت؟

می‌روم با درد و حسرت از دیارت خیر باد

شمارهٔ ۸

می‌گذارم جان به خدمت یادگارت خیر باد

ما ترک سر بگفتیم، تا دردسر نباشد

شمارهٔ ۹

غیر از خیال جانان، در جان و سر نباشد

بخت و دولت به برم زآب روان باز آمد

شمارهٔ ۱۰

وز سعادت به سرم سرو روان باز آمد

رفت آن کم بر تو آبی بود

شمارهٔ ۱۱

یا سلام مرا جوابی بود

یاد دارم که روزگاری بود

شمارهٔ ۱۲

که مرا پیش غمگساری بود

شمارهٔ ۱۳ - خسرو من چون به بارگاه (برآید)

خسرو من چون به بارگاه برآیدنعره و فریاد از سپاه برآید

باد بهاری وزید، از طرف مَرغزار

شمارهٔ ۱۴

باز به گردون رسید، نالهٔ هر مُرغ‌ِ زار

ایا نسیم سحر بوی زلف یار بیار

شمارهٔ ۱۵

قرار دل ز سر زلف بی‌قرار بیار

اگر چه دل به کسی داد، جان ماست هنوز

شمارهٔ ۱۶

به جان او که دلم بر سر وفاست هنوز

چه درد دلست اینچه من درفتادم

شمارهٔ ۱۷

که در دام مهر تو دلبر فتادم؟

من از تو هیچ نبریدم که هستی یار دلبندم

شمارهٔ ۱۸

تو را چون بنده‌ای گشتم به فرمانت کمر بندم

من این نامه که اکنون می‌نویسم

شمارهٔ ۱۹

به آب چشم پر خون می‌نویسم

دیدی ای دل که دگر باره چه آمد پیشم

شمارهٔ ۲۰

چه کنم با که بگویم چه خیال اندیشم؟