دفتر شعر
۲۶۲ شعر در این دفتر
گاهی که به طینت خود افتد نظرمگویم که من از هر چه در عالم بترم
پر آب دو دیده و بس آتش جگرمبر باد دو دستم و پر از خاک سرم
از ز دردت خستگان را بوی درمان آمدهیاد تو مر عاشقان را راحت جان آمده