گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۸۹

دست تو به جود طعنه بر میغ زنددر معرکه تیغ گوهر آمیغ زند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۹۰

دشنام که از لب تو مهوش باشدچون لعل بود که اصلش آتش باشد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۹۱

دل با هوس تو زاد و بودی داردبا سایهٔ تو گفت و شنودی دارد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۹۲

دلتنگ مشو که دلگشائی آمددل نیک نواز با نوائی آمد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۹۳

دل جمله حکایت از بهار تو کندجان جمله حدیث لاله‌زار تو کند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۹۴

دل داد مرا که دلستان را بزدمآن را که نواختم همان را بزدم

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۹۵

دلدار ابد گرد دلم میگرددگرد دل و جان خجلم میگردد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۹۶

دل در پی دلدار بسی تاخت و نشدهر خشک و تری که داشت درباخت و نشد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۹۷

دل دوش در این عشق حریف ما بودشب تا به سحرگاه نخفت و ناسود

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۹۸

دل را بدهم پند که عمدا نرودپیش بت شنگ من از آنجا نرود

مولانا

رباعی شمارهٔ ۶۹۹

دل‌ها به سماع بیقرار افتادندچون ابر بهار پر شرار افتادند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۰۰

دل هرچه در آشکار و پنهان گویدزانموی چو مشک عنبرافشان گوید

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۰۱

دوش آن بت من همچو مه گردون بودنی نی که به حسن از آفتاب افزون بود

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۰۲

دوش از قمر تو آسمان مینوشیدوز آب حیات تو جهان مینوشید

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۰۳

دو کون خیال خانه‌ای بیش نبودوامد شد ما بهانه‌ای بیش نبود

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۰۴

دی باغ ز وی شکر سلامت میکردبر روی شکوفه‌ها علامت میکرد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۰۵

دی بنده بر آن قمر جانی شدیک نکته بگفت و بحث را بانی شد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۰۶

دی چشم تو رای سحر مطلق میزدروی تو ره گنبد از رق میزد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۰۷

دیدم رخت از غم سر موئیم نماندجز بندگی روی تو روئیم نماند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۰۸

دی می‌رفتی بر تو نظر می‌کردندآنانکه به مذهب تناسخ فردند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۰۹

دیوانه میان خلق پیدا باشدزیرا که سوار اسب سودا باشد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۱۰

رفتم بدر خانهٔ آنخوش پیوندبیرون آمد بنزد من خنداخند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۱۱

رو دیده بدوز تا دلت دیده شودزاندیده جهان دگرت دیده شود

مولانا

رباعی شمارهٔ ۷۱۲

روز آمد و غوغای تو در برداردشب آمد و سودای تو بر سر دارد