شاه نعمت‌الله ولی

از تتق کبریا صورت لطف خدا

قصیدهٔ شمارهٔ ۱

بسته نقابی ز نور روی نموده به ما

تا ز نور روی او گشته منور آفتاب

قصیدهٔ شمارهٔ ۲

نور چشم عالمست و خوب و درخور آفتاب

از نور روی اوست که عالم منور است

قصیدهٔ شمارهٔ ۳

حسنی چنین لطیف چه حاجت به زیور است

مرد مردانه شاه مردان است

قصیدهٔ شمارهٔ ۴

در همه حال مرد مردان است

گر نه آب است اصل گوهر چیست

قصیدهٔ شمارهٔ ۵

جوهر گوهر منور چیست

عمر بی عشق می گذاری هیچ

قصیدهٔ شمارهٔ ۶

حاصل از عمر خود چه داری هیچ

بنازم جان روح افزای سید

قصیدهٔ شمارهٔ ۷

بنازم صورت زیبای سید

خوش رحمتیست یاران صلوات بر محمد

قصیدهٔ شمارهٔ ۸

گوییم از دل و جان صلوات بر محمد

در دو عالم چون یکی دارنده اشیا بود

قصیدهٔ شمارهٔ ۹

هر یکی در ذات آن یکتای بی همتا بود

دل چو سلطان ملک جان گردد

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰

پادشاه همه جهان گردد

هرچه مقصود تو است آن گردد

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱

هرچه گویی چنین چنان گردد

رند مستی که گرد ما گردد

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲

گر گداییست پادشا گردد

رندان باده نوش که با جام همدند

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳

واقف ز سر عالم و از حال آدمند

نقطه ای در الف هویدا شد

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴

الفی در حروف پیدا شد

چو تو به ما نرسیدی تو را ز ما چه خبر

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵

ولی ندیده کسی را ز اولیا چه خبر

بیا ای مومن صادق بگو صلوات پیغمبر

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶

اگر از جان شدی عاشق بگو صلوات پیغمبر

داد جاروبی به دستم آن نگار

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷

گفت کز دریا برانگیزان غبار

حی و قیوم و قدیم لم یزل

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸

هر کسی را داده چیزی از ازل

عیسی گردون نشین تابع تو در ازل

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹

موسی دریا شکاف امت تو لم یزل

درد دردش خورده ام تا صاف درمان یافتم

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰

دل ز جان برداشتم تا وصل جانان یافتم

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱ (مهدی نامه)

آینده از پیش نوشته نشده و امروزیان فردا را می سازند دوستانی که به امید آگاهی از آنچه در آینده روی می دهد اینجا آمده اند از اینجا دست خالی باز می گردند این که شنیده های ما حاکی از نام برده شدن اشخاص و دوره های تاریخی در یکمتن باشد و آن را در عصر انفجار اطلاعات و دسترسی آزادانه به همه اسناد و

گفتیم خدای هر دو عالم

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲

گفتیم محمد و علی هم

عاشقانه گر بیابی جام جم

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳

همدم او باش چون ما دم به دم

سالها در سفر به سر گشتیم

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴

عاشقانه به بحر و بر گشتیم