گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۳۳

با دل گفتم اگر بود جای سخنبا دوست غمم بگو در اثنای سخن

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۳۴

با دل گفتم عشق تو آغاز مکنبازم در صد محنت و غم باز مکن

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۳۵

باغست و بهار و سرو، عالی ای جانما می‌نرویم از این حوالی، ای جان

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۳۶

بیدل من و بیدل تو و بیدل تو و منسرمست همی شدیم روزی به چمن

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۳۷

با هر دو جهان چو رنگ باید بودنبیزار ز لعل و سنگ باید بودن

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۳۸

بر خسته دلان راه ملامت می زنهردم زخمی فزون ز طاقت می زن

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۳۹

بر گرد جهان این دل آوارهٔ منبسیار سفر کرد پی چارهٔ من

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۴۰

بر گردن ما بهانه‌ای خواهی بستنوز دام و دوال ما نخواهی رستن

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۴۱

بسیار علاقه‌ها بباید ای جانتا مسکن و خانه‌ها شود آبادان

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۴۲

پالوده شوی در طلب پالودنفرسوده شوید در هوس فرسودن

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۴۳

پیموده شدم ز راه تو پیمودنفرسوده شدم ز عشق تو فرسودن

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۴۴

تا با خودی دوری ارچه هستی با منای بس دوری که از تو باشد تا من

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۴۵

تا روی تو قبله‌ام شد ای جان جهاننز کعبه خبر دارم و نز قبلهٔ نشان

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۴۶

توبه کردم ز توبه کردن ای جاننتوان ز قضا کشید گردن ای جان

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۴۷

تو شاه دل منی و شاهی می‌کننوشت بادا ظلم سپاهی می‌کن

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۴۸

جانم بر آن قوم که جانند ایشانچون گل به جز از لطف ندانند ایشان

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۴۹

جانهاست همه جانوران را جز جاننانهاست همه نان طلبان را جز نان

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۵۰

جز بادهٔ لعل لامکان یاد مکنآنرا بنگر از این و آن یاد مکن

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۵۱

جز جام جلالت اجل نوش مکنجز نغمهٔ عشق کبریا گوش مکن

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۵۲

چون شاه جهان نیست کسی در دو جهاننی زیر و نه بالا و نه پیدا و نهان

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۵۳

چندین به تو بر مهر و وفا بستهٔ منای خوی تو آزردن پیوستهٔ من

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۵۴

چون آتش می‌شود عذارش به سخنخون می‌چکد از چشم خمارش به سخن

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۵۵

چون بنده نه‌ای ندای شاهی میزنتیر نظر آنچنانکه خواهی میزن

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۴۵۶

چون جوشش خنب عشق دیدم ز تو منچون می به قوام خود رسیدم ز تو من