گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۶۶

در من این عیب قدیم است و به در می‌نرودکه مرا بی می و معشوق به سر می‌نرود

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۶۷

سروبالایی به صحرا می‌رودرفتنش بین تا چه زیبا می‌رود

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۶۸

ای ساربان آهسته رو کآرام جانم می‌رودوآن دل که با خود داشتم با دلسِتانم می‌رود

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۶۹

آنکه مرا آرزوست دیر میسر شودوینچه مرا در سرست عمر در این سر شود

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۷۰

هر لحظه در برم دل از اندیشه خون شودتا منتهای کار من از عشق چون شود

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۷۱

بخت این کند که رای تو با ما یکی شودتا بشنود حسود و بر او ناوکی شود

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۷۲

آن که نقشی دیگرش جایی مصور می‌شودنقش او در چشم ما هر روز خوشتر می‌شود

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۷۳

هفته‌ای می‌رود از عمر و به ده روز کشیدکز گلستان صفا بوی وفایی ندمید

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۷۴

چه سرو است آن که بالا می‌نمایدعنان از دست دل‌ها می‌رباید

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۷۵

نگفتم روزه بسیاری نپایدریاضت بگذرد سختی سر آید

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۷۶

به حسن دلبر من هیچ در نمی‌بایدجز این دقیقه که با دوستان نمی‌پاید

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۷۷

بخت بازآید از آن در که یکی چون تو درآیدروی میمون تو دیدن در دولت بگشاید

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۷۸

سروی چو تو می‌باید تا باغ بیارایدور در همه باغستان سروی نبود شاید

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۷۹

فراق را دلی از سنگ سختتر بایدمرا دلیست که با شوق بر نمی‌آید

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۸۰

مرو به خواب که خوابت ز چشم بِربایدگرت مشاهدهٔ خویش در خیال آید

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۸۱

امیدوار چنانم که کار بسته برآیدوصال چون به سر آمد فراق هم به سر آید

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۸۲

مرا چو آرزوی روی آن نگار آیدچو بلبلم هوس ناله‌های زار آید

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۸۳

سرمست اگر درآیی عالم به هم برآیدخاک وجود ما را گرد از عدم برآید

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۸۴

به کوی لاله رخان هر که عشقباز آیدامید نیست که دیگر به عقل بازآید

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۸۵

کاروانی شکر از مصر به شیراز آیداگر آن یار سفرکرده ما بازآید

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۸۶

اگر آن عهدشکن با سر میثاق آیدجان رفته‌ست که با قالب مشتاق آید

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۸۷

نه چندان آرزومندم که وصفش در بیان آیدو گر صد نامه بنویسم حکایت بیش از آن آید

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۸۸

که برگذشت که بوی عبیر می‌آید؟که می‌رود که چنین دلپذیر می‌آید؟

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۸۹

آن نه عشق است که از دل به دهان می‌آیدوان نه عاشق که ز معشوق به جان می‌آید