گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۷۱

غمزه بود مست و نظر هوشیارسحر مبین است ببین چشم یار

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۷۲

گرفت پرده ز رخسار شاهد منظورکه آفتاب نیارد که باز پوشد نور

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۷۳

گر تویی ساقی ما باده خلر چه ضرورور تویی شاهد ما لعبت کشمر چه ضرور

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۷۴

هر کرا نقش نبسته بضمیر آیه نورگو بخوان فاتحه و صورت او بین از دور

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۷۵

دانشوران بفضل و هنر کرده افتخاربخت آوران بطالع میمون امیدوار

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۷۶

منم بگرفته دل از وصل دلبربود بی دلبرم کوهی به دل بر

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۷۷

بحث حکمت چه می کنی برخیزدفتر معرفت در آب بریز

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۷۸

عشق کرد آدم از ملک ممتازنبود مردمی بدیده باز

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۷۹

ای به بالات راست کسوت نازدو جهان بر درت بعجز و نیاز

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۸۰

شب قدر است این یا صبح نوروزکه کوکب سعد گشت و بخت فیروز

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۸۱

پرشکوه دلی دارم از خون جگر لبریزلبریز چو گردد خم شاید که کند سر ریز

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۸۲

از ما کند دریغ چو جور و جفا هنوزکی طبع اوست مایل مهر و وفا هنوز

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۸۳

از جهان و جهانیان بگریزاز زمین و از آسمان بگریز

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۸۴

حلاوتی که چشیدم از آن دهان امروزشکرفشان سزدم گر بود زبان امروز

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۸۵

تا چند نافه ریزی از آن زلف مشک بیزبیمار شد دو چشم تو از بوی مشک خیز

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۸۶

امشب ایشمع انجمن افروزپر پروانه را زمهر مسوز

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۸۷

بر گل فشاند غالیه از زلف مشک بیزناسور شد جراحتت ایدل زجای خیز

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۸۸

خیز ای کمند آه و در زلف او درآویزاو را بخویشتن کش با او دمی درآویز

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۸۹

ای ساقی آتش دست زآن آب شرار انگیزاز خم به سبو افکن از شیشه به ساغر ریز

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۹۰

بساز مطرب مجلس نوای شورانگیزکه تا بری زرهم زآن اصول رنگ آمیز

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۹۱

آن را که با تو نیست مجال کنار و بوسبر عمر رفته شب همه شب می خورد فسوس

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۹۲

درد چون دادی طبیب از ناتوان خود بپرسگر نمی پرسی ز درد از امتحان خود بپرس

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۹۳

دل چو افغان برکشد پروا نمیدارد زکسمرغ عاشق را نه بیم از بند باشد نه قفس

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۹۴

رتبه عشق برونست زادراک قیاسعقل مستأصل چونست قرین افلاس