گنجینهٔ شعر
۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوانها را ورق بزن، بیتبهبیت بخوان.
۱۴۱۲۹۲ شعر
شمارهٔ ۳۱۰
کی توان گفتن که شد دین پیمبر بی قوام
شمارهٔ ۳۱۱
ایزد اندر هر مرادی داد تو داده تمام
شمارهٔ ۳۱۲
ای خوش آن عیشی که با سیمین صنوبر داشتم
شمارهٔ ۳۱۳
که گیتی در مه آذر گرفت آیین فروردین
شمارهٔ ۳۱۴
بر بساط نیلگون زرین کمان بردم گمان
شمارهٔ ۳۱۵
موی سیاه خویش ز موی سپید من
شمارهٔ ۳۱۶
چون شهاب الدین به دنیا هم ندیدم میزبان
شمارهٔ ۳۱۷
بر شاه عجم عید عرب باد همایون
شمارهٔ ۳۱۸
بر دست نهاد ساغر زرین
شمارهٔ ۳۱۹
تورا شب برفراز سر تو را سیاره پیرامن
شمارهٔ ۳۲۱
از دل تو را فلک کنم از جان تو را چمن
شمارهٔ ۳۲۲
که زلف پرشکن یار هست توبه شکن
شمارهٔ ۳۲۳
ماه غزل سرای من ای سرو سیم تن
شمارهٔ ۳۲۴
جه صورت است که دارد خیال توبه شکن
شمارهٔ ۳۲۵
وز جهان با سپه خویش برون شد رمضان
شمارهٔ ۳۲۶
گسترده روشنایی او بر همه جهان
شمارهٔ ۳۲۷
هیچکس هرگز نکرد از خسروان باستان
شمارهٔ ۳۲۸
حبذا بزمی همایون چون بهشت جاودان
شمارهٔ ۳۲۹
نیل و سیحون و فرات و دجله و جیحون روان
شمارهٔ ۳۳۰
چون دم دلدادگان از هجر یار مهربان
شمارهٔ ۳۳۱
زان همی زرین شود برگ رزان اندر خزان
شمارهٔ ۳۳۲
خدای یار تو باد اندر آشکار و نهان
شمارهٔ ۳۳۳
معجزات فتح را بنمود در مشرق عیان
شمارهٔ ۳۳۴
ای آتشی که هست تورا آب در میان