گنجینهٔ شعر
۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوانها را ورق بزن، بیتبهبیت بخوان.
۱۴۱۲۹۲ شعر
شمارهٔ ۱۷
فرو ایستاد از نوشتن قلم
شمارهٔ ۱۸
تا هست سوز دلها در زلف و جعد جانان
شمارهٔ ۱۹
همچنان چون وزرا از همه خلق جهان
شمارهٔ ۲۰
کافور شد از پیری مشک سیه من
شمارهٔ ۲۱
کافور شد به پیری مشک سیاه من
شمارهٔ ۲۲
که خاک غالیه رنگ است و روز فاخته گون
شمارهٔ ۲۳
کردند نازش چار قوم از چار تن تا روز دین
شمارهٔ ۲۴
که از منقار او شد ملک فربی
شمارهٔ ۲۵
از سنگ و روی و آهن سدی نساختی
شمارهٔ ۲۶
و یا چون برکشیده تیغ پیش آفتابستی
شمارهٔ ۲۷
همه مشهور به جود و کرم و آزادی
شمارهٔ ۲۸
در ملک به شاهی ز همه شاهان فردی
شمارهٔ ۲۹
خجسته دولت و پیروز اخترم کردی
شمارهٔ ۳۰
کرد پرگوهر دهانم پادشاه گوهری
شمارهٔ ۳۱
هرکجا نعمتی به چنگ آری
شمارهٔ ۳۲
لشکر شکن و ملک ده و ملک ستانی
شمارهٔ ۳۳
چشم فلک پیر ندیده ست جوانی
شمارهٔ ۳۴
دل و دیده و عمر و جان و جوانی
شمارهٔ ۱
کم نیست خمار عشق در سر ما را
شمارهٔ ۲
تشویر دهد لب تو خوزستان را
شمارهٔ ۳
برهم زده ملک و خانه خانان را
شمارهٔ ۴
گر چشم رسانید رخ نیکو را
شمارهٔ ۵
وز بخت به فرخی جواب است تو را
شمارهٔ ۶
تیغ و قلم و جام به کف باد تو را