ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۸۴۷ شعر
عطار نیشابوری۵۰۶۴ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۸۵ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

حال‌وهوا

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

قدسی مشهدی

نوروز رسید و باده ناب خوش است

شمارهٔ ۹۸

وز باده و گل مجلس احباب خوش است

قدسی مشهدی

چون شمع به سوختن کنی خوی خوش است

شمارهٔ ۹۹

دایم ز پی شعله تکاپوی خوش است

قدسی مشهدی

آن را که به مقصود رهی در پیش است

شمارهٔ ۱۰۰

خرسند به مقصود رسان از خویش است

قدسی مشهدی

از مهر تو مه ذره صفت رقاص است

شمارهٔ ۱۰۱

اما گهر شناخت خاص الخاص است

قدسی مشهدی

ای تازه جوان کمان تندت به کف است

شمارهٔ ۱۰۲

تیرت گذرا یک سر تیر از هدف است

قدسی مشهدی

نی بی دم نایی از نوا بی برگ است

شمارهٔ ۱۰۳

بی ملک و درم شه چو گدا بی برگ است

قدسی مشهدی

هرچند که مرد را ز خواهش ننگ است

شمارهٔ ۱۰۴

از دست تهی به آسمان در جنگ است

قدسی مشهدی

بدکار ز بیگانه و محرم خجل است

شمارهٔ ۱۰۵

هرکس که بدی نمی کند کم خجل است

قدسی مشهدی

از مهر چه دم زنم تو را معلوم است

شمارهٔ ۱۰۶

وز شوق چه گویم از ادا معلوم است

قدسی مشهدی

تا بی مهری پیشه اهل زمن است

شمارهٔ ۱۰۷

اظهار هنر کاستن جان و تن است

قدسی مشهدی

جایی که ز بالقوه نیکان سخن است

شمارهٔ ۱۰۸

گو فرع مباش تو چو اصلش کهن است

قدسی مشهدی

در کشور هفت عضو دل سلطان است

شمارهٔ ۱۰۹

این دعوی را چه حاجت برهان است

قدسی مشهدی

جان در تن مرد حجت یزدان است

شمارهٔ ۱۱۰

بر ذات صمد هر احدی برهان است

قدسی مشهدی

پرهیز ز درد کار بی دردان است

شمارهٔ ۱۱۱

بیم از کشتن شیوه روزردان است

قدسی مشهدی

هرجا که جمال یار پرتوفکن است

شمارهٔ ۱۱۲

نیکوست اگر خلوت اگر انجمن است

قدسی مشهدی

تا شاهد عشق تو در آغوش من است

شمارهٔ ۱۱۳

بر چرخ هلال حلقه در گوش من است

قدسی مشهدی

زاهد گوید که زهد و طامات به است

شمارهٔ ۱۱۴

صوفی گوید کشف و کرامات به است

قدسی مشهدی

از هر دو جهان مرا وصال تو به است

شمارهٔ ۱۱۵

وز هرچه گمان برم خیال تو به است

قدسی مشهدی

یاد تو مقیم دل آگاه به است

شمارهٔ ۱۱۶

ور سوی تو هر دل نبرد راه به است

قدسی مشهدی

جز درد دلم هیچ نیندوخته است

شمارهٔ ۱۱۷

از داغ جگر چراغم افروخته است

قدسی مشهدی

از روز ازل غنی غنا خواسته است

شمارهٔ ۱۱۸

درویش سر کوی فنا خواسته است

قدسی مشهدی

با مهر تو هر جان به تنی آینه است

شمارهٔ ۱۱۹

هر برگ گلی به گلشنی آینه است

قدسی مشهدی

از بوی حسد هرکه دماغش فردست

شمارهٔ ۱۲۰

رشکش نبود وگر بود بی دردست

قدسی مشهدی

درد از طفلی لازمه هر فردست

شمارهٔ ۱۲۱

نتوان گفتن کس به جهان بی دردست