گنجینهٔ شعر
۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوانها را ورق بزن، بیتبهبیت بخوان.
۱۴۱۲۹۲ شعر
شمارهٔ ۹۷۸
رندان سر کوی تو مست از تو به بویی
شمارهٔ ۹۷۹
شاهدند آن دو رخ برینه معنی
شمارهٔ ۹۸۰
ناز نمی کنم دگر گویی و باز می کنی
شمارهٔ ۹۸۱
در شب تاریک چون رفتی برآن راه چو موی
شمارهٔ ۹۸۲
داد بیدادی ز مظلومان ستاندی
شمارهٔ ۹۸۳
مجلس من بسر زلف معطر کردی
شمارهٔ ۹۸۴
دارم هوس لطف تو وای ار نپذیری
شمارهٔ ۹۸۵
کآخر الأمرم به یاد همه نیاری
شمارهٔ ۹۸۶
ز عشق آب حیاتی ز عقل ملح اجاجی
شمارهٔ ۹۸۷
ز دریای حقایق جز در و گوهر چه می خواهی
شمارهٔ ۹۸۸
که بی می خوش نباشد زندگانی
شمارهٔ ۹۸۹
یعنی از اهل دلی بیسرو پایی نظری
شمارهٔ ۹۹۰
از لطف پای نازکت افگار می کنی
شمارهٔ ۹۹۱
لطف بسیار نمودی و کرم فرمودی
شمارهٔ ۹۹۲
بسویت بگذرم ناگه نرنجی
شمارهٔ ۹۹۳
اگر باشد به رویت گرد دردی
شمارهٔ ۹۹۴
دلم ز رشک بسوزی مرا کباب دهی
شمارهٔ ۹۹۵
جفا کردی وفاداری نکردی
شمارهٔ ۹۹۶
بام و در آن خانه پر از بار نیابی
شمارهٔ ۹۹۷
گریه های تلخ من بینی و لب شیرین کنی
شمارهٔ ۹۹۸
که چو گل تاب نیاورد به جز پیرهنی
شمارهٔ ۹۹۹
ثنای حسن نو او گفت او بود ثانی
شمارهٔ ۱۰۰۰
که هر بار دولت مرا رخ نمودی
شمارهٔ ۱۰۰۱
خوش بود یک شبی به پیش من آی