گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جامی

شمارهٔ ۲۷

عقد دینارها که از کف جودکرد شاه جهان پناه نثار

جامی

شمارهٔ ۲۸

هیچ دانی کف دهنده چرابرتر است از کف ستاننده

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۹ - گمان بردن کاروانیان که بهیمهٔ صوفی رنجورست

چونک صوفی بر نشست و شد روانرو در افتادن گرفت او هر زمان

جامی

شمارهٔ ۲۹

خواجه را بر کتابه خانهمی نوشتند دی که طال بقاه

جامی

شمارهٔ ۳۰

دلا چو روی در ارباب معنی آوردیمبر به کار قوانین شعر و انشا را

جامی

شمارهٔ ۳۱

پیری دیدم خمیده قامتدنبال جنازه جوانی

جامی

شمارهٔ ۳۲

دی رسید از مطبخ خواجه که بادا دود آنرفته چون ظل زمین تا طارم فیروزه رنگ

جامی

شمارهٔ ۳۳

هرچند بود آیینه احوال دگر ضداز عیب کسان زان هنر خود بشناسی

جامی

شمارهٔ ۳۴

ایا دقیقه شناسی که سر هر مشکلبه پیش خاطر وقاد تو بود مکشوف

جامی

شمارهٔ ۳۵

کرد تهمت حاسدی کز شهر یاران کهنمی رود جامی ز بس آزارهای نو به نو

جامی

شمارهٔ ۳۶

ای زده دم ز سبکروحی خویشانت والله تقیل و ثقیل

جامی

شمارهٔ ۳۷

جامی به مقتضای زمان چون برآمدندصدیقیان دهر به رنگ سلولیان

جامی

شمارهٔ ۳۸

موصل تحفه های شاه کسیستکه چو او در زمانه طامع نیست

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۰ - یافتن شاه باز را به خانهٔ کمپیر زن

دین نه آن بازیست کو از شه گریختسوی آن کمپیر کو می آرد بیخت

جامی

شمارهٔ ۱

تا ما ره تسبیح و ثنا می پوییمسبحانک لاعلم لنا می گوییم

جامی

شمارهٔ ۲

از ساحت دل گرد ریا رفتن بهوانگه گهر حمد و ثنا سفتن به

جامی

شمارهٔ ۳

دل گوهر سبحه محبت می سفتوز ساحت جان غبار غفلت می رفت

جامی

شمارهٔ ۴

روشن گهری که جان پاکان سفته ستگرد غفلت ز خوابناکان رفته ست

جامی

شمارهٔ ۵

تا تو نزنی طعن کسی در عالمزانسان که زدند قدسیان بر آدم

جامی

شمارهٔ ۶

جانا لبم از ذکر تو خاموش مبادیاد تو ز خاطرم فراموش مباد

جامی

شمارهٔ ۷

از شهر عدم آمده ام سوی وجودافتاده غریبم به سرکوی وجود

جامی

شمارهٔ ۸

آنم که به عهد عشقبازی گرومحاشا که به غیر عشقبازی گروم

جامی

شمارهٔ ۹

تا کی ز تصوف خر و بار آوردنبر جای یکی نکته هزار آوردن

جامی

شمارهٔ ۱۰

تا پیش تو ای شمع چگل مردودمبا دود دل از سوختگان معدودم