گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۸۶

ز لوح حکمت اندیشان بگو خونین درونان راکه صدره شسته طفل اشک من چون مشق یونان را

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۸۷

گذشته است ز گردون لوای رفعت ماگرفته روی زمین آفتاب شهرت ما

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۸۸

به سر گسترده دارد ظل عالی خیل نازش رامخلد باد یا رب سایه مژگان درازش را

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۸۹

نبرد جلوه گل جانب گلزار مرامی برد ناله مرغان گرفتار مرا

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۲۱ - آمن بودن بلعم باعور کی امتحانها کرد حضرت او را و از آنها روی سپید آمده بود

بلعم باعور و ابلیس لعینز امتحان آخرین گشته مهین

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۹۰

سفید کرد غمت دیده های تار مرابود سیاهی زلف تو روزگار مرا

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۹۱

خامه فروهشته بود آیت تنزیل راباز دمیدن گرفت صور سرافیل را

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۹۲

بس که چون صبح زند دم ز صفا سینه ماصورت کین همه مهر است در آیینه ما

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۹۳

به گلشن غنچه یاد از نوشخندان می دهد ما رانشانی سرو از بالا بلندان می دهد ما را

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۹۴

هنوز آغاز رعنایی ست عشق سرکش ما رافروزان تر کند دامان محشر آتش ما را

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۹۵

ز مژگان ساختم گلگون چنان روی بیابان راکه داغ لاله کردم مردم چشم غزالان را

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۹۶

چه گیرایی ست یارب جلوه گیسوکمندان راکه بگسست از صنم پیوند جان زناربندان را

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۹۷

به فردا وعده داد امروز جان ناشکیبا راکه شادی مرگ سازد وعده فردای او ما را

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۹۸

تراوشهای موج خون کند غمخواری ما راکه شوید مرهم از رخساره زخم کاری ما را

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۹۹

عنان ریز است از هرسو سپاه عشق بر دل هانپرسد سیل بی زنهار هرگز راه منزل ها

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۲۲ - دعوی طاوسی کردن آن شغال کی در خم صباغ افتاده بود

و آن شغال رنگ رنگ آمد نهفتبر بناگوش ملامت گر بکفت

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۰۰

افتاده دو عالم ز نظر دیده ما رانادیده مبین چشم جهان دیده ما را

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۰۱

چون گرد باد حیرت از خود رهاند ما راسرگشتگی به جایی آخر رساند ما را

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۰۲

ساقی دوباره پر کن از باده گوی ما راوآن گاه غم نباشد بشکن سبوی ما را

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۰۳

درین فکرم که تعلیم جبین سازم سجودش رابه داغ دل دهم یاد عذار مشک سودش را

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۰۴

در کوچه آن زلف مده راه صبا راآشفته مکن مشت غبار دل ما را

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۰۵

اگر بیند ز قدت مصرع برجسته مضمون راچمن پیرا کند از باغ بیرون سرو موزون را

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۰۶

اگر زردشت دیدی یک نظر برق عتابش راپرستشگاه می کردی نگاه شعله تابش را

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۰۷

رهی ندارم بغیرکویت الیک رجعی لدیک زلفافلا تکلنی الی سواکا الست شیب و لست شابا