گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۱۷

دل در حریم وصل تو پا را نگه نداشتداغم ازین سپند که جا را نگه نداشت

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۱۸

گرتو را روی زمین خواهش ماوای خوشی ستخانه در گوشه دل کن که عجب جای خوشی ست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۱۹

ای تازه به دیدار تو ایمان خراباترخساره و خطت گل و ریحان خرابات

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۳۴ - خواندن فرعون زنان نوزاده را سوی میدان هم جهت مکر

بعد نه مه شه برون آورد تختسوی میدان و منادی کرد سخت

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۲۰

ای یوسف مصر از تو گرفتار محبتعیسی به تمنای تو بیمار محبت

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۲۱

بلبل و پروانه را عشق گریبان گرفتاین ره بزم آن یکی راه گلستان گرفت

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۲۲

ز لنگر دل دیوانه عشق بند گسستگرانی غم من جذبه را کمند گسست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۲۳

در طینتم از بس که رگ و ریشه وفا داشتخاکم چه بهاران و چه دی مهر گیا داشت

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۲۴

صد جان به حسرت سوختی آهی ز جایی برنخاستاز دل شکستن های ما هرگز صدایی برنخاست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۲۵

دور از در تو روضه ی رضوان به ما نساختبوی گل و نسیم گلستان به ما نساخت

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۲۶

گل خزان زده ام زندگی ملال من استشکسته رنگی من ترجمان حال من است

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۲۷

گرچه پیمانه ی می مشرق نور دگر استباده را در گل رخسار ظهور دگر است

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۲۸

مستان شب غم رفت و سحرگاه فتوح استپیمانه بیارید که هنگام صبوح است

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۲۹

رخسار تو را تازگی از چشم تر کیستاین خرمی از فیض بهار نظر کیست

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۳۵ - بوجود آمدن موسی و آمدن عوانان به خانهٔ عمران و وحی آمدن به مادر موسی کی موسی را در آتش انداز

خود زن عمران که موسی برده بوددامن اندر چید از آن آشوب و دود

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۳۰

برخاست دل ز سینه و پیکان فرو نشستتا پر خدنگ ناز تو در جان فرو نشست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۳۱

ما را تن ضعیف به زندان عالم استاین هم که زنده ایم ز دستان عالم است

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۳۲

حیرانی من محرم آن روی چو ماه استاین دیده چراغی ست که بی دود سیاه است

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۳۳

در کوی تو نقش قدمم حالتم این استبرخاستنم نیست ز جا طاقتم این است

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۳۴

از آن سرم به هوای تو مایل افتاده ستکه آرزوی تو چون شعله در دل افتاده ست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۳۵

روزی که حجت از خلق خواهند در قیامتروی تو حجت ماست ای قبله گاه حاجت

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۳۶

زاهد از ساغر شراب گریختشب پر از نور آفتاب گریخت

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۳۷

کون و مکان به زیر نگین قناعت استمور مرا به ملک سلیمان چه حاجت است

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۳۸

لطف و قهرت به من سوخته جان هر دو یکی ستدانه چون سوخت بهاران و خزان هر دو یکی ست