گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۴۹ - اختلاف کردن در چگونگی و شکل پیل

پیل اندر خانه تاریک بودعرضه را آورده بودندش هنود

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۷۰

ترسم از چشم خوشت غافل نگاهی سر زنددر دل بی طاقت من اشک و آهی سر زند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۷۱

ساغر نزنم تا بتوان خون جگر زدبر سر نزنم گل چو توان دست به سر زد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۷۲

به خاموشی صفیر آشنایی می توانم زدچو نی از داغهای خود نوایی می توانم زد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۷۳

گر به شوخی شرری در پر پروانه زدندآتش عشق مرا در دل دیوانه زدند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۷۴

تهمت برق تجلی ست که بر طور زدندآتش از جلوه مرا بر دل پرشور زدند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۷۵

بیخودان بانگ اناالحق که درین دار زدندآتشی بود که در خرمن پندار زدند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۷۶

یاد وصلی که دل از هجر خبردار نبوددر میان این تن ویران شده دیوار نبود

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۷۷

شب که در خلوت اندیشه تمنای تو بودگل داغ دل من انجمن آرای تو بود

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۷۸

بزم وصل است و غم هجر همان است که بوددل پر از حسرت دیدار چنان است که بود

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۷۹

با چرخ سفله همت ما در نبرد بودگر روزگار پشت نمی داد مرد بود

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۵۰ - توفیق میان این دو حدیث کی الرضا بالکفر کفر و حدیث دیگر من لم یرض بقضایی فلیطلب ربا سوای

دی سؤالی کرد سایل مر مرازانک عاشق بود او بر ماجرا

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۸۰

محرومی وصال تو دل را نوید بودصبح امید آینه چشم سفید بود

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۸۱

یاد آن زمان که باده عشرت به کام بوددوری که خوش گذشت به ما دور جام بود

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۸۲

طاق میخانه مستان خم ابروی تو بودصاف پیمانه عرفان رخ نیکوی تو بود

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۸۳

همت ما مدد پیر و جوان خواهد بودخاک ما خاک مراد دو جهان خواهد بود

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۸۴

امشب که دل در آتش آن گلعذار بودهر موی بر تنم رگ ابر بهار بود

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۸۵

در دیده مرا بی تو پریشان نظری بودخونابه آغشته به لخت جگری بود

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۸۶

امشب که از فروغ رخش لاله داغ بودشبنم سپند مجمر گلهای باغ بود

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۸۷

ز حشر مستی ما را چه باک خواهد بودچو نامه در کف ما برگ تاک خواهد بود

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۸۸

حاشا که دل به درد تو دادن نهان بودجان را کسی به هر چه خرد رایگان بود

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۸۹

به قامت شاخ گل را از دمیدن باز می داردبه شوخی جاده را از آرمیدن باز می دارد

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۵۱ - مثل در بیان آنک حیرت مانع بحث و فکرتست

آن یکی مرد دومو آمد شتابپیش یک آیینه دار مستطاب

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۹۰

خوش آنکه ساقی مجلس نقاب برداردغبار توبه ام از دل شراب بردارد