گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۴۱۳

سر زلفی به عالم دام کردنددل رم خوردگان را رام کردند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۴۱۴

اشکم نمک به دامن ناسور می کنددربا ز رشک حوصله ام شور می کند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۴۱۵

آنها که خاک راه تو را توتیا کنندبی پرده گر به دیده درآیی چه ها کنند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۴۱۶

لبت به پیرهن تنگ غنچه خار کندعبیر خط تو خون در دل بهار کند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۴۱۷

میگساران چو هوای گل و شمشاد کنیدلختی از خون جگر خوردن ما یاد کنید

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۴۱۸

شامی که مست صبح امیدش نمی کنندبخت سیاه ماست سفیدش نمی کنند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۴۱۹

لب لعلت به پیامی دل ما شاد نکردکلک مشکین تو از غمزدگان یاد نکرد

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۵۴ - حکایت آن شخص کی در عهد داود شب و روز دعا می‌کرد کی مرا روزی حلال ده بی رنج

آن یکی در عهد داوود نبینزد هر دانا و پیش هر غبی

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۴۲۰

شیرین لبان چو بزم می لاله گون کنندخون مرا به جرعه برای شگون کنند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۴۲۱

ساقی بگو چکیده دل در سبو کنندتا صاف مشربان به خرابات رو کنند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۴۲۲

کاش خضری به من بادیه پیما برسدکه سراغ حرمم تا در ترسا برسد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۴۲۳

نبود عجب که دیده به دیدار می رسدفیض چمن به رخنه دیوار می رسد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۴۲۴

به کف شاخ ز گل جام رسیدشاهد باغ می آشام رسید

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۴۲۵

خفته بودم به سرم دولت بیدار رسیدلله الحمد مرا دیده به دیدار رسید

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۴۲۶

کار رسوایی ما حیف به پایان نرسیدنارسا طالع چاکی که به دامان نرسید

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۴۲۷

بود آیا که ره مهر و وفا بگشاینددر فیضی به دل از مصر لقا بگشایند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۴۲۸

پای بستند و ره سعی نشانم دادنددست و بازو بشکستند و کمانم دادند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۴۲۹

عذر این بنده پذیرای دل و هوشش بادهر غباری ست ز آیینه فراموشش باد

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۵۵ - دویدن گاو در خانهٔ آن دعا کننده بالحاح قال النبی صلی الله علیه وسلم ان الله یحب الملحین فی الدعا زیرا عین خواست از حق تعالی و الحاح خواهنده را به است از آنچ می‌خواهد آن را ازو

تا که روزی ناگهان در چاشتگاهاین دعا می کرد با زاری و آه

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۴۳۰

بیان روشنی چون شمع دارم خصم جان خودمن آتش نفس در زیر تیغم از زبان خود

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۴۳۱

شور سودای تو در کودکی استادم بودکوه و صحرا همه جا عرصه فریادم بود

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۴۳۲

من کشته زخمی که اجل را خجل آردجان بنده آن تیغ که چاکی به دل آرد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۴۳۳

تن دیده اند از من و جانم ندیده اندنامم شنیده اند و نشانم ندیده اند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۴۳۴

نگه رنگین تر از گل می کند رویی که او داردز دل صد پرده نازک تر بود خویی که او دارد