گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۵۶۶

پشتم چو تیغ خم شد از بار جوهر خویشجز پیش خود نیارم هرگز فرو سر خویش

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۵۶۷

دارم ز داغ دل چمنی در کنار خویشدر زیر بال می گذرانم بهار خویش

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۵۶۸

باید از نالهءجانکاه عصا دارد پیشبس که دشوار برآید نفس از سینه ریش

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۵۶۹

بی نشانی همه شان است به عنقا مفروشکنج عزلت چو دهد دست به دنیا مفروش

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۶۹ - دیدن زرگر عاقبت کار را و سخن بر وفق عاقبت گفتن با مستعیر ترازو

آن یکی آمد به پیش زرگریکه ترازو ده که بر سنجم زری

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۵۷۰

شادیم که شد جهان فراموشجانان نشود ز جان فراموش

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۵۷۱

چو شمع انجمن افروز کفر و ایمان باشبه مدعای دل کافر و مسلمان باش

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۵۷۲

آمد شبی به خوابم آن ماه پرنیان پوشچون صبح پیرهن چاک چون شمع طره بر دوش

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۵۷۳

آیا همای تیر تو جوید نشان خویشما می زنیم قرعه به مشت استخوان خویش

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۵۷۴

کرده ام خاک در میکده را بستر خویشمی گذارم چو سبو دست به زیر سر خویش

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۵۷۵

بستم کمر چو عنقا در بی نشانی خویشبر جا گذاشتم نام از ناتوانی خویش

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۵۷۶

یک دم به مزد دیده شب زنده دار خویشمی خواستم چو اشک تو را در کنار خویش

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۵۷۷

فکندم دل به کوثر از زلال لعل نوشینشگرفتم در چمن نظاره را از حسن رنگینش

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۵۷۸

بود یارم غم دیرینهء خویشپریزادم دل بی کینه خویش

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۵۷۹

قیامت شد به پا از جلوه نوخیز شمشادشتماشا در بهشت افتاد از حسن خدادادش

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۷۰ - بقیهٔ قصهٔ آن زاهد کوهی کی نذر کرده بود کی میوهٔ کوهی از درخت باز نکنم و درخت نفشانم و کسی را نگویم صریح و کنایت کی بیفشان آن خورم کی باد افکنده باشد از درخت

اندر آن که بود اشجار و ثماربس مرودی کوهی آنجا بی شمار

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۵۸۰

چو موج می جدا از باده نتوان کرد پیوستشبود میخانه زیر دست مژگان سیه مستش

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۵۸۱

هرگل که پر از لخت جگر نیست کنارشبر سر نتواند زدن از شرم بهارش

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۵۸۲

گر تیر جفایی رسد از دوست نشان باشبا خصم دم تیغ شو و پشت کمان باش

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۵۸۳

سالک ز سراغ ره مقصود خمش باشهر سنگ نشان سنگ ره توست بهش باش

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۵۸۴

از چشم خویش باشد باغ و بهار درویشصد رنگ گل برآرد اشک از کنار درویش

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۵۸۵

سپندآسا در آتشخانه می رقصبه بال شعله چون پروانه می رقص

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۵۸۶

هجران رسیده کی برد از روزگار فیضشاخ بریده را نبود از بهار فیض

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۵۸۷

ای تاب سنبلت زده بر مشک ناب خطحسنت کشیده بر ورق آفتاب خط