گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۲۰

مدتی شد که در این بزم سخن سازی نیستگوش چندان که دهم زمزمه پردازی نیست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۲۱

پی برده هر که وادی دل جلوه گاه کیستداند که چاک سینه ما شاهراه کیست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۲۲

نتوانست به موی کمر یار آویختورنه پرگاله دل بر مژه بسیار آویخت

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۲۳

بی باده سیه مست شب از یاسمن کیستفیض سحر از سینه گل پیرهن کیست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۲۴

این داغ دلفروز ندانم چراغ کیستوین چشم غوطه ور شده در خون ایاغ کیست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۲۵

دو نان به دل زنند سنان از زبان بحثزه کرده اند از رگ گردن کمان بحث

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۲۶

دل از یادش در آغوش من شیدا نمی گنجدز بس بالیده است این قطره در دریا نمی گنجد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۲۷

ز بی برگی ره الفت دلم بر دوستان بنددچمن پیرا ره گلزار را فصل خزان بندد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۲۸

کجا دلبستگی عاشق به حسن بی وفا داردکه مانند گل رعنا خزانی در قفا دارد

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۵۰ - دیدن خواجه غلام خود را سپید و ناشناختن کی اوست و گفتن کی غلام مرا تو کشته‌ای خونت گرفت و خدا ترا به دست من انداخت

خواجه از دورش بدید و خیره مانداز تحیر اهل آن ده را بخواند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۲۹

عشق در سینه من لاله ستان ها دارددل خون گشته ز داغ تو نشان ها دارد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۳۰

سامان پریشان دلی اندوخته دارمزان طره که بر دوش و بر انداخته دارد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۳۱

آتشکده ای در جگر سوخته دارمزان حسن گلوسوز که بی ساخته دارد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۳۲

ز بی مهری او داغم چراغ مرده ای داردگل حسرت کشی نه خورده ای نه برده ای دارد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۳۳

شوریده سرم طره پیچان تو داردآشفته دلم زلف پریشان تو دارد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۳۴

شکرخند دلم خواهش ز لعل می کشی داردخمار من تمنای شراب لب چشی دارد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۳۵

گزند کوکب از کژدم فزون جان را زیان داردخدا از چشم این شب زنده داران در امان دارد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۳۶

دگر خونابه دل دیده را آلودنی داردمی پرزور اشک لاله گون پیمودنی دارد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۳۷

تپش سینه ما بانگ درایی داردجاده ناله ما راه به جایی دارد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۳۸

عمر گذران فکر مه و سال نداردچشم نگران سیل به دنبال ندارد

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۵۱ - بیان آنک حق تعالی هرچه داد و آفرید از سماوات و ارضین و اعیان و اعراض همه به استدعاء حاجت آفرید‌؛ خود را محتاج چیزی باید کردن تا بدهد؛ کی ‌«امن یجیب المضطر اذا دعاه»؛ اضطرار‌، گواه استحقاق است

آن نیاز مریمی بوده ست و دردکه چنان طفلی سخن آغاز کرد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۳۹

با داغ محبت دل دیوانه نسازددریاکش مخمور به پیمانه نسازد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۴۰

شراب خون من آن مست را مخمور می سازدکباب من لب شیرین او را شور می سازد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۴۱

مریض زهد را آن روی آتشناک می سازدکه آتش خار را از هستی خود پاک می سازد