گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

نیر تبریزی

شمارهٔ ۴۶

در خواب به کف داشتم این طره پرتابای کاش که بیدار نمی گشتم از این خواب

نیر تبریزی

شمارهٔ ۴۷

تا سر زلف تو در دست نسیم سحر استراز سربستۀ ما در همه عالم سمر است

نیر تبریزی

شمارهٔ ۴۸

دل که آزاد ز زنجیر بلا و محن استتار زلف تو و را رشتۀ جانست و تن است

نیر تبریزی

شمارهٔ ۴۹

تعلیم او نکرد معلم حدیث عشقایکاشکی که من شدمی ترجمان دوست

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۵۱ - قصهٔ صوفی کی در میان گلستان سر به زانو مراقب بود یارانش گفتند سر برآور تفرج کن بر گلستان و ریاحین و مرغان و آثار رحمةالله تعالی

صوفیی در باغ از بهر گشادصوفیانه روی بر زانو نهاد

نیر تبریزی

شمارهٔ ۵۰

همقطاران رفت ما ماندیم خاک کوی دوستدیگران را کعبه مقصد بود ما را روی دوست

نیر تبریزی

شمارهٔ ۵۱

دلم از یاد هجر دوست خون استندانم حال مهجوران که چون است

نیر تبریزی

شمارهٔ ۵۲

مرا تنگست در دل منزل دوستهمی ترسم بتنگ آید دل دوست

نیر تبریزی

شمارهٔ ۵۳

گرچه در پای فکندی چو سرموی مرابدو عالم نفروشم سر مویی ز سرت

نیر تبریزی

شمارهٔ ۵۴

نقش وصل توام از ششدرغم ره نگشودچکنم کار من دلشده وارون افتاد

نیر تبریزی

شمارهٔ ۵۵

روی بنما و به پای تو فشانم جان رازلف بگشا که نهم بر سر کفر ایمان را

نیر تبریزی

شمارهٔ ۵۶

ز پریشانی ما کی شود آگاه کسیکه گرفتار بدان زلف پریشان نشود

نیر تبریزی

شمارهٔ ۵۷

عکس تو تا بر آینۀ ساغر اوفتادعشاق را هوای می اندر سر اوفتاد

نیر تبریزی

شمارهٔ ۵۸

گر مرا راه گدایی بسر کوی تو بودتا ابد دست من و حلقۀ گیسوی تو بود

نیر تبریزی

شمارهٔ ۵۹

گر مرا در سر سودای تو شد جان سهل استسر زلف تو ز آفات سلامت باشد

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۵۲ - قصهٔ رستن خروب در گوشهٔ مسجد اقصی و غمگین شدن سلیمان علیه‌السلام از آن چون به سخن آمد با او و خاصیت و نام خود بگفت

پس سلیمان دید اندر گوشه اینوگیاهی رسته هم چون خوشه ای

نیر تبریزی

شمارهٔ ۶۰

شبهای وصل روز فراق آیدم بخوابچو غرقۀ که رخت سوی ساحل آورد

نیر تبریزی

شمارهٔ ۶۱

به سر زلف تو کز زلف تو سر می نکشمچه کنم نیست جز اینم سر سودای دگر

نیر تبریزی

شمارهٔ ۶۲

رهم نمیدهد اغیار بر سر کویشکه کام دل بنگاهی ستانم از رویش

نیر تبریزی

شمارهٔ ۶۳

جز دو ابروی کج یار بروی چونگارمی ندیده است کسی در سر یکمه دو هلال

نیر تبریزی

شمارهٔ ۶۴

گر بدل از صحبتم داری ملالبکشم ایزیبا پسر خونم حلال

نیر تبریزی

شمارهٔ ۶۵

هزار شانه به زلف نگار خویش کشیدمز ازدحام دل خویش در میانه ندیدم

نیر تبریزی

شمارهٔ ۶۶

دم شاهی زنم از بندگی حضرت توحلقه ای گر ز سر زفت تو در گوش کنم

نیر تبریزی

شمارهٔ ۶۷

گفتم هوای زلف تو از سر بدر کنمترسم کم عمر در سر اینکار سر کنم