گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۴۹

جنون تا بداد اسیران رسیدهز داغش چه سرها بسامان رسیده

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۵۰

اشکم ز دل چو شعله فروزان برآمدهطوفانم از تنور بدینسان برآمده

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۵۱

آمد آن هوش ربای دل کار افتادهزلف آشفته بپایش چو نگار افتاده

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۵۲

بر نازک میانت شیشه ساعت کمر بستهز شرم آن سرین آیینه دکان هنر بسته

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۵۳

دوران ز عاریتها دندان ز ما گرفتهنوبت رسد بنانم چون آسیا گرفته

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۵۴

نبرد از دل غمی نظاره گل های بستانیز لاله داغ دل افزود و از سنبل پریشانی

نظامی گنجوی

بخش ۱۵ - لشگر کشیدن بهرام به ایران

بس کن ای جادو ی سخن پیوندسخن رفته چند گویی چند

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۵۵

تو ز روی مهربانی بمیان مگر در آییکه کنند صلح با هم شب ما و روشنایی

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۵۶

ز بزمی برنمی خیزد سرود نغمه پردازیهمین از خانه تنگ جرس می آید آوازی

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۵۷

فقر وارستگی است از غم هر نیک و بدینه که سر بار شود فکر کلاه نمدی

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۵۸ - در مدح محمدامین میرجملهٔ شهرستانی

هردم از خویشتن آهنگ رمیدن دارینه همین ز اهل وفا میل بریدن داری

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۵۹

رواج جهل مرکب رسیده است بجاییکه کرده هر مگسی خویشرا خیال همایی

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۶۰

دلا ز صیقل محنت جلا نمی گیریز موج اشک پیاپی صفا نمی گیری

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۶۱

دلگشایی نبود آنچه ز صحرا یابیاین متاعیست که در گوشه تنها یابی

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۶۲

ای دل ز خانه تن فکر سفر نداریپروانه ای ندانم بهر چه پر نداری

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۶۳

چه نیکو گفت با گردن کشی سر در گریبانیکه ما را نیز در میدان دلتنگی ست جولانی

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۶۴

نزد این خلق از رواج باطل حق دشمنیحرف حق گو چون اناالحق گوی باشد کشتنی

نظامی گنجوی

بخش ۱۶ - نامه پادشاه ایران به بهرام‌گور

اول نامه بود نام خدایگمرهان را به فضل راهنما ی

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۶۵ - در مدح شاه‌جهان

به راه او چه در بازیم نه دینی نه دنیاییدلی داریم و اندوهی سری داریم و سودایی

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۶۶

بصحرای هوس تا کی دلا سر در هوا گردینمی بینی رهی ترسم که گم گردی چو وا گردی

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۶۷

یکسر مو نیست در زلف تو بیتاب و خمیهر خم از جمعیت دلها سواد اعظمی

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۶۸

چنان دل کند می باید ازین تنگ آشیان باشیکه خود را در قفس دانی اگر در گلستان باشی

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۶۹

زتیغ تو بر دل در آشناییگشادیم شاید ازین در در آیی

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۷۰

نیست بیفایده این بیخودی و مدهوشیعقل را پخته کنم از سفر بیهوشی