گنجینهٔ شعر
۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوانها را ورق بزن، بیتبهبیت بخوان.
۱۴۱۲۹۲ شعر
چون روی تو بنمود جمال از رخ جانانشد واله رویت ز همه رو دل حیران
از جمله ذرات جهان مهر جمالت شد عیانای شاهد رویت نهان در پرده کون و مکان
آیینه جمال تو شد صورت حسنهر بی بصر کجاست ز معنی این سخن
ای وصالت آرزوی جان غم پرورد مندر فراقت شد بگردون آه دودآلود من
جز دیدن دیدار تو ای سرو خراماندرد دل ما را نبود مرهم و درمان
تا بما دیدی جمال خویشتنواقفی کلی ز حال خویشتن
ای ز آفتاب روی تو روشن جهان جانوز پرتو جمال تو تابان شده جهان
دل من ز ذوق دردت نکند هوای درمانچو بجان خرید دردت ندهد ز دست آسان
هر تار زلف سرکشت کفر دگر کرده عیاندر زیر کفر زلف تو ایمان رخسارت نهان
ازمی شوق جمال روی جانان همچو منمست و لایعقل بعالم کم توانی یافتن
ای ز درک کنه تو عاجز عقول عاقلاناعقل عالم بوصف گفته لااحصی ازآن
مهر وصلت گر نتابد بر دلم ای ماه مندر فراقت شمع گردون را بسوزد آه من
ز نار شوق تو ای جان جانانبه آهی سوزم این گردون گردان
الا ای ازمه رویت همه کون و مکان روشنز خورشید جمالت گشت منزلگاه جان روشن
رب زدنی حیرة فیکم چه می خواهی بدانیعنی هر دم جلوه دیگر نما بر عاشقان
در خمار هجر تا کی جان مناز شراب وصل کن درمان من
ز خلوتخانه وحدت چو بنهادی قدم بیروندوصد موج حدوث آمد ز دریای قدم بیرون
آتش عشق درزدی در دل و جان عاشقاناز غم عشق یک نفس نیست امان عاشقان
جهانرا حسن رویت داد آیینعدم را گنج هستی کرد خودبین
من بسودای تو فارغ گشتم از سودای کونمرغ دل بی تو نخواهد یکدمی مأوای کون
از حد گذشت نوبت هجران جان ستانوقت است کز وصال تو گردیم شادمان
ای حسن تو ظاهر شده برصورت احسنبنموده عیان عکس رخت ز آینه من
واله رخسار جانانست جان عاشقاننیست پیدا برکسی حال نهان عاشقان
همچو خاک ره بعشقش خوار می باید شدنبلبل آسا در پی گل زار می باید شدن