گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۲۱۹

اسباب سعادات مرا مجتمع اندگفتار مرا اهل خرد مستمع اند

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۲۲۰

آنها که چو شانه بر سران میتازندچون شانه بدستبوس تو مینازند

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۲۲۱

آن سبزه که گرد لعل کانی گرددپیوسته برای دلستانی گردد

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۲۲۲

آن دل که بر او مهر تو تابان باشدمیسوزد و شمعوار خندان باشد

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۲۲۳

اسبی که مرا میر شرفشه بخشیدهرگز نه جوانش دید و پیری بشنید

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۷۷

بر من که صبوحی زده ام خرقه حرام استای مجلسیان راه خرابات کدام است

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۲۲۴

اجرام فلک دور بکام تو کنندفهرست سعادات بنام تو کنند

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۲۲۵

از بهر جهان غم مخور ای نادان مردکانکس که نخورد غم جهان آسان کرد

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۲۲۶

الچی ز من ار نرد پیاپی ببردعیبم مکنید کان نه الچی ببرد

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۲۲۷

آنرا که زر و سیم بد ار زیز نماندسهلست دلا گر بتو هم چیز نماند

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۲۲۸

ایدل چه کنی طرب که فانی باشدبا غم بنشین که جاودانی باشد

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۲۲۹

آنکس که همای همتش پر داردهر روز هوای جای دیگر دارد

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۲۳۰

ایدل ز کست گرچه نوایی نرسیدلیکن اگر آنکس که ترا کرد پدید

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۲۳۱

آن بت که بحسن بیمثالش گفتندوز غایت لطف آب زلالش گفتند

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۲۳۲

آنها که درین رباط بی بنیادنددر رهگذری بیکدیگر افتادند

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۲۳۳

از سبزه چو گل خورد گکی چند نمودبلبل بهزار صوت و الحانش ستود

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۷۸

امشب به راستی شب ما روز روشن استعید وصال دوست علی رغم دشمن است

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۲۳۴

آورد خط آن نگار تا بنمایدما را که شب و روز بهم می شاید

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۲۳۵

ایخواجه علی تویی جهان همه جودنامد بدلیری تو هرگز بوجود

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۲۳۶

از دست تو گر زهر خورم نوش شودافیون ز کفت مایه ده هوش شود

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۲۳۷

ایدل اگرت کار موافق نبودمیدان که جهان بکام عاشق نبود

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۲۳۸

ایدل فلکت گرچه زبون میداردوز غصه او چشم تو خون میبارد

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۲۳۹

بر آتش غم بکام دل روزی چندخواهیم زد آب با دل افروزی چند

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۲۴۰

باد از رخ گل چو برقع ناز گشادبلبل به غزل خواندنش آواز گشاد