گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۳۰۶

هر کس که نصیحت بر او خوار بودوانکو ببدی خود گرفتار بود

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۳۰۷

هر کو در جود و مکرمت بسته بودجز خار مدانش ار چه گلدسته بود

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۳۰۸

شادانکه دلش بغور کاری بینادوین قاعده غیر بختیاری ننهاد

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۳۰۹

دانی بچه ماند ای بت حور نژادخالی که میانه دو ابروت فتاد

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۳۱۰

گفتم بتو هیچ آگهی میایدزین درد که بر دل رهی میآید

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۳۱۱

زلفت که دلم بسته بمویی داردصد شیفته بر هر سر کویی دارد

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۳۱۲

گفتم بدل ار چه وقت گفتار نبوددر پاش فکندی سرو او یار نبود

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۳۱۳

گل از پی خرده یی که از خرقه نمودبنگر که چه تشنیع ز بلبل بشنود

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۸۶

بخت جوان دارد آن که با تو قرین استپیر نگردد که در بهشت برین است

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۳۱۴

رفتند و رویم و هر که آید برودهر چیز که شاید و نشاید برود

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۳۱۵

نیک و بد این جهان فانی گذردو اندوه و نشاط و شادمانی گذرد

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۳۱۶

زان پیش که این گنبد دوار نبودو اندر دو سرا ز خلق دیار نبود

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۳۱۷

شادانکه غم زمانه بر دل ننهادو اندیشه آب و محنت گل ننهاد

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۳۱۸

آن دم که خم عشق بجوش آمده بودجان از سر مستی بخروش آمده بود

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۳۱۹

هر کو بخرد نیک ز بد بشناسندخار از گل و اطلس ز نمد بشناسد

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۳۲۰

زیور همه بر سرو سمنبر زیبدهر یک زد گر یکی نکو تر زیبد

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۳۲۱

شب نیست که اشک من بقلزم نرسدآهم ز بر طارم هفتم نرسد

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۳۲۲

یا رب چو رهی در تو و خود مینگردمعلوم همیگرددش از روی خرد

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۳۲۳

روزی که ز تن قطع کند جان پیوندیا رب مکن این زبان جاری در بند

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۸۷

گر کسی سرو شنیده ست که رفته ست این استیا صنوبر که بناگوش و برش سیمین است

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۳۲۴

هر نقش که از پرده فلک بنمایدشب جمله مرا شعبده بر میآید

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۳۲۵

هر دل که هوای آشنایی داردهمچون رخ فرخش صفایی دارد

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۳۲۶

در خانه اگر متاع دنیا باشددر باز گذاشتن چه معنی باشد

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۳۲۷

روی چو مهت رشک پری میگرددزلف سیهت بدلبری میگردد