گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۹۳

بتی کز غایت خوبی زند با مهر و مه پهلوبه یک جا کی نهد با عاشقان رو سیه پهلو

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۹۴

هرگز نیافت برگ گلی عندلیب توای غنچه ی شکفته فغان از رقیب تو

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۹۵

داری برقیبان سریاری عجب از توبر گریه ی ما رحم نداری عجب از تو

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۳۷۳

هزار عهد بکردم که گرد عشق نگردمهمی برابرم آید خیال روی تو هر دم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۹۶

هرگز بکسی باز نشد چشم و لب توآه ای پسر از این همه شرم و ادب تو

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۹۷

نبیند از حیا هرگز کسی دامان پاک اوگواه دامن پاکست چشم شرمناک او

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۹۸

منت که باز شد گرهی از جبین توحرفی شنیدم از لب چون انگبین تو

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۹۹

نیست یکدم که نه با ناله و فریادم ازوتا چه کردم که بدین روز بد افتادم ازو

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۰۰

ای باد صبح از پی آن نور دیده رودنبال آن خجسته غزال رمیده رو

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۰۱

لیلی اگر سنگ جفا بر کاسه غافل زدهلیلی وشان سنگ ترا مجنون صفت بر دل زده

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۰۲

خال بنفشه گون به رخ آتشین منهبر برگ لاله نافه تر اینچنین منه

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۰۳

چو در فسانه لبت شهد بر شکر بستههزار نکته شیرین به یکدگر بسته

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۰۴

نخل قدت که از چمن جان برآمدهشاخ گلی بصورت انسان برآمده

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۰۵

ز دورت بینم و پوشم نر از غیرت دیدهبچشم دل کنم نظاره یی بی منت دیده

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۳۷۴

از در درآمدی و من از خود به در شدمگفتی کز این جهان به جهان دگر شدم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۰۶

باز آن مه در سمند ناز در جولان شدهفتنه را سر کرده و سر فتنه ی دوران شده

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۰۷

خوش آن حالت که بگشایی ز خواب سرخوشی دیدهنگاهی سوی مشتاقان کنی از دیده دزدیده

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۰۸

رسید از سفر آن ماه و چهره تاب گرفتهچو برگ لاله رخش رنگ آفتاب گرفته

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۰۹

عمریست کز سر ما میل مراد رفتهشادی و کامرانی ما را زیاد رفته

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۱۰

نه خیال غنچه بندم نه به گل کنم نظارهکه مرا دلی فگار و جگریست پاره پاره

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۱۱

جان شهید عشق بجانان سپرده بههر زنده یی که کشته او نیست مرده به

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۱۲

ای دل متاع جان به خرابات برده بهنقد خرد به ساقی باقی سپرده به

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۱۳

از ما رموز غنچه ی لعلت نهفته بهاین راز سر بمهر بهر کس نگفته به

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۱۴

بر صید زخم خورده دویدن چه فایدهبسمل شدیم تیغ کشیدن چه فایده