گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۳۶

ای حدیثت شکر ناب چه شیرین سخنیکه به شیرینی گفتار شکر می شکنی

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۳۷

دارد نسیم گل دم جانبخش عیسویتا بوی گل ز گلشن مقصود بشنوی

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۳۸

نه خوی نازکت از غیر دیگرگون شود روزینه این رشک از دل پر خون من بیرون شود روزی

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۳۹

گر بگویم به تو ای مه که چه زیبنده نازیرخ بر افروزی و از عشوه و نازم بگدازی

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۴۰

شب چون روم ز منزل آن ماه خرگهیاز دیده سیل اشک نهد رو بهمرهی

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۴۱

نکشم سر از وفایت بجفا و ناز و بازیمن و جلوهای نازت که تو خود برای نازی

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۴۲

دلا زین آستان درد دل خود بردنم اولیچو یار از بودن من نیست راضی مردنم اولی

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۴۳

تویی که هیچ گرفتی گل و شراب کسیمدام خنده زدی بر دل کباب کسی

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۴۴

تا نباشد دولتی روی تو چون بیند کسیچشمه حیوان کجا بی رهنمون بیند کسی

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۴۵

نام دل بردی و جان ناتوانم سوختیاین حکایت باز گو دیگر که جانم سوختی

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۳۷۸

من با تو نه مرد پنجه بودمافکندم و مردی آزمودم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۴۶

شب چو شاخ ارغوان یکتا قبا می آمدیآنچنان پرحال و رنگین از کجا می آمدی

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۴۷

دوش از طرف گلستان مست و غلتان آمدیگرچه ما را کشتی اما خوشتر از جان آمدی

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۴۸

چنان شد گریه من در فراق لاله رخساریکه چندین چشمه خون سر زد از هر طرف گلزاری

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۴۹

ای رقیب آندم که بر کف تیغ بیدادش دهیاز من سرگشته بهر امتحان یادش دهی

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۵۰

از او قاصد بخشم آمد به من یارست پنداریز مرگم می دهد پیغام غمخوارست پنداری

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۵۱

بتو حال خود چه گویم که تو خود شنیده باشیغم دل عیان نسازم که بدان رسیده باشی

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۵۲

چه شد کز صحبت یاران چنین رنجیده می آییز گلزاری که می رفتی گلی ناچیده می آیی

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۵۳

یاد داری که دلم را بجفا خون کردیمست بودی چه بجان من مجنون کردی

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۵۴

بنشین و از میان کمر فتنه را گشایتا جان تشنه را دهم آبی قبا گشای

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۵۵

سرم ای بخت در جولانگه صید افگنی دادیدگر هر تار موی من بدست دشمنی دادی

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۳۷۹

آمدی وه که چه مشتاق و پریشان بودمتا برفتی ز برم صورت بی جان بودم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۵۶

چه سان گویم که شب سرخوش کجا ای ماه می رفتیچه سان غافل به گفتار رقیب از راه می رفتی

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵۵۷

گه گه بجور از عاشی ای شوخ بیزارم کنیبازم نمایی عشوه یی وز نو گرفتارم کنی