گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۵۹

چون است حال بستان ای باد نوبهاریکز بلبلان برآمد فریاد بی قراری

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۱

هر کاو به وفا گرفته مسکن داردوز عقل درون خویش خرمن دارد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۲

آنجا که عنایت خدایی باشدفسق آخر به زپارسایی باشد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۳

او را خواهی بگیر یک دم کم خوددر عالم او کی رسی از عالم خود

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۴

شش پنج کسی زند که بازی داندو اندازه کوتاه و درازی داند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۵

گفتم اثری از غم تو می بایدوآنگه پس از آن اگر بمیرم شاید

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۶

اشکم ز دو دیده تا به دریا برسداین ناله من تا به ثریا برسد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۷

می آید و بی دل دو هزار از چپ و راستمی دید نهانی که که افتاد و که خاست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۸

تا آتش رخسار تو را دود نبودروزیم به بوسه ای نبودم خشنود

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۹

آن خط که از آن ماه دل افروز دمدبر رغم من خسته دلسوز دمد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۰

آن قوم که راه بین فتادند و شدندکس را ز یقین نشان ندادند و شدند

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۶۰

خبر از عیش ندارد که ندارد یاریدل نخوانند که صیدش نکند دلداری

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۱

گر دل زتو بگسلد فراموشش بادوز باد تو در آتش غم جوشش باد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۲

نفس سره ام همت گردون نکشدرگ از تن من به جز فریدون نکشد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۳

در کوزه نشست گل چو رخسارش دیدتا خون دلش در دل قاروره چکید

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۴

گفتم که شبی با تو توانم دم زدابرو ز سر خشم خم اندر خم زد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۵

بلبل همه شب به درد دل می نالیدخون دل خود در رخ خود می مالید

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۶

گر هیچ سوی زلف تو راهی باشدهر تار به دست دادخواهی باشد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۷

قصاب چو گوشت از سر دست بداددر پهلوی دل زد که خریدار افتاد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۸

هر کارد که از کشته خود برگیرداندر دهن و لب چو شکر گیرد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۹

چشم سیهت که ناف آهو دارددر هر مژه صد هزار جادو دارد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۰

فریاد که آن سرو چمن می جنبدوآن راحت جان انجمن می جنبد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۶۱

خوش بود یاری و یاری بر کنار سبزه زاریمهربانان روی بر هم وز حسودان بر کناری

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۱

بر حرف دم از دل چو نقط می افتدافسوس که خواجه در غلط می افتد