گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۲۳

بهر جا چشم بگشایم جمال یار می بینمتو گویی صورت یار از در و دیوار می بینم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۲۴

یکدم ایساقی جان می ده و مدهوش کنمباشد این غم که مرا کشت فراموش کنم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۲۵

رخ بخون سرخ کند دیده گریان خودمنا بدین رنگ شماری ز شهیدان خودم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۲۶

سگ توییم و بر آن در شکسته حال خوشیمسبوی بخت شکستیم و باسفال خوشیم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۲۷

از جهان چون لاله داغت ایسهی قد میبریماز ازل آورده ایم این داغ و با خود میبریم

سعدی شیرازی

بخش ۱۷ - حکایت

یکی متفق بود بر منکریگذر کرد بر وی نکو محضری

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۲۸

ایهمه آرزوی تو فکر من و خیال همچند بر آرزو زیم آرزوی محال هم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۲۹

من دردمند و ناتوان او سرکش و خونخواره همحالم خراب از جور او کار دل بیچاره هم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۳۰

ما پیش تیغ سر به ارادت نهاده ایمقربانی توایم و بدین کار زاده ایم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۳۱

چند نالم ز غم و شهر پر آوازه کنمچون سگان ریش کهن را بزبان تازه کنم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۳۲

بگذر ز آب خضر و دم از جام جم مزناینها حکایتی است قدح نوش و دم مزن

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۳۳

اگرچه رسم بود دل به دل ستان دادنبه دست دل نتوان بیش ازین عنان دادن

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۳۴

ای که دین و دلم ایثار تو خواهد بودنیار من شو که خدا یار تو خواهد بودن

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۳۵

ایکه میسوزد رخت دلها بداغ خویشتنبر فروز امروز ازین آتش چراغ خویشتن

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۳۶

ما خود بریده ایم دل از کار خویشتنلیکن تو رحم کن بگوفتار خویشتن

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۳۷

شبی درآ ز در ای شمع و خانه روشن کنچراغ طلعت خود نور دیده من کن

سعدی شیرازی

بخش ۱۸ - حکایت زلیخا با یوسف (ع)

زلیخا چو گشت از می عشق مستبه دامان یوسف در آویخت دست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۳۸

پرسشی کن ای طبیب و جان ما را شاد کندردمندان توایم از دردمندان یاد کن

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۳۹

چند باشی با بدان یاد از نکو خواهی بکنیاد تنها ماندگان کنج غم گاهی بکن

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۴۰

ای روی دل افروز تو ماه همه خوبانخوبان همه شاهند و تو شاه همه خوبان

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۴۱

قد بین و رخ ببین و لب جانفزا ببینآن چشم مست و آن نگه دلربا ببین

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۴۲

دو ضعیفیم من و سایه در آنراه شدنگه منم باز پس از سایه و گه سایه ز من

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۴۳

چه حسن است این زهی خوبی مگر خورشید و ماه است اینچه عشق است این زهی محنت مگر قهر آله است این

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۴۴

میخواست شب که داغ نهد دلستان منمیساخت او فتیله و میسوخت جان من